Iako su ove teorije nekada u prošlosti bile prihvatane sa dozom skepticizma, danas istraživači široko priznaju i prihvataju povezanost između nivoa svakodnevnog stresa kod žene i smanjenih šansi za trudnoću. Naprimjer, ženama čija je pljuvačka sadržavala visok nivo alfa-amilaze (enzima koji označava stres), trebalo je 29% duže da zatrudne u odnosu na one koji su imale manje ovog enzima u uzorku. Istovremeno, stres podstiče određene rizične navike (često konzumiranje alkohola, cigareta) – što u svakom slučaju ne može poboljšati izglede za trudnoću.

Suočavanje sa stresom

Činjenica je da je manja ili veća količina stresa skoro svakodnevna pojava u životu svake osobe. Naravno, nekoliko intezivnih dana na poslu ili zabrinutost zbog nekog velikog koraka koji planirate napraviti, neće ugroziti vaše izglede za trudnoću. S druge strane ako vaši periodi stresa traju duže vremena ili ste dugo pod stresom zbog velikih životnih preokreta (npr. Smrt u porodici), mogući su manji ili veći poremećaji u procesu ovulacije svake žene.

1 od 10 žena u reproduktivnoj dobi ima problema sa začećem ili završetkom trudnoće i iza toga obično stoji neki fizički razlog kao što su npr. blokirani jajovodi. Ipak, žena možda nesvjesna postojanja nekog fizičkog uzroka, uslijed mjeseci pokušavanja i izostanka začeća počinje osjećati stres – koji, kao što smo već rekli, neće pridonijeti poboljšanju izgleda za trudnoću.

Suočavanje sa stresom je prvi korak reduciranja istog na minimalni nivo i o tome je neophodno komunicirati. Brojni psiholozi svijeta navode da je komunikacija ključna za prevazilaženje velikih doza stresa. U skladu sa tim, prije preduzimanja svih drugih i alternativnih koraka, kada govorimo o neuspjelim pokušajima začeća, otvoreno razgovarajte i slušajte svog partnera ili partnericu. Nalazite se na istoj strani u svojoj zajedničkoj borbi. Razgovor, zajedno sa uključivanjem u grupe za podršku, može pomoći da se smanji mentalna i emocionalna šteta od potencijalne neplodnosti.

Evo šta još možete učiniti!

Vježbajte – Fizička aktivnost smanjuje stres i povećava plodnost, kaže Lauren Wise, profesorica epidemiologije na Univerzitetskoj školi za javno zdravlje u Bostonu.  Radi se o umjerenom vježbanju od 1 do 5 sati sedmično podrazumjevajući lagane fizičke aktivnosti (npr. hodanje).

Pazite na svoju težinu – Prekomjerna težina ili gojaznost otežavaju dobivanje ili zadržavanje trudnoće. Postoje istraživanja koja ukazuju na vezu između gojaznosti I tri puta smanjene šanse za začeće.

Jedite zdravu ishranu – Znamo da je nekada veliko zadovoljstvo pojesti neku poslasticu koja je krcata šećerom ili masnoćama. Naravno, to nije loše ukoliko je riječ o vrlo ograničenom unosu ovakvih namirnica. Studije su pokazale da hrana sa cijelim žitaricama, riba i Omega 3 masne kiseline pospješuju šanse za začeće. Zdrava hrana je ključna za sve aspekte vašeg zdravlja!

IVF predstavlja metodu asistirane reprodukcije pri čemu se jajna stanica i spermatozoid oplode u laboaratoriji (izvan ljudskog tijela), te se potom dobijeni embrion prenosi u maternicu.

In vitro fertilizacija je najčešći izbor kod žena koje imaju potpuno blokirane ili oštećene jajovode, ili kod muškaraca koji imaju smanjem broj spermatozoida ili njihovu smanjenu pokretljivost, uključujući i one koje su imali vazektomiju ili prethodne operacije. IVF tehnika se koristi i kod žena koje imaju endometriozu, u slučaju izostanka ovulacije, kao i kod onih koje nisu odgovorile na manje agresivne tretmane. IVF je također izbor u slučaju neobjašnjenih uzroka izostanka začeća prirodnim putem.

Proces: Jajne stanice se uzimaju iz jajnika manjom hirurškom procedurom i dovode u kontakt sa pripremljenom spermom u visoko kontrolisanim laboratorijskim uslovima ili se pojedinačni spermatozoid unosi u jajašce (ICSI metoda) da bi se postigla oplodnja. Određen broj embrija koji nastaju kao rezultat navedenog procesa, se potom prenose u maternicu putem katetera koji prolazi kroz grlić sa ultrazvučnim navođenjem. Dodatni embrioni koji se razviju mogu biti zamrznuti (krioprezervacija) za buduću upotrebu.

In vitro fertilizacija je u sadašnjosti postala jako siguran i efikasan proces. Stopa trudnoća je više nego stopa trudnoća koja se postiće prirodnom oplodnjom, iako je stopa spontanih pobačaja IVF trudnoća otprilike ista kao i u slučaju prirodnih (osim kada se izvrši sveobuhvatni hromozomski pregled, u kojem slučaju je procenat pobačaja niži).

Ukratko, IVF tretman funkcioniše ovako:

Daju se određeni lijekovi koji stimuliraju jajnike da bi proizveli povećan broj jajnih stanica. Razvija se personalizirani protokol na temelju dobi žene, medicinske historije i rezultata hormonalnih i ultrazvučnih pregleda. Osoba koja prolazi kroz ova proces je pod stalnim nadzorom uz pomoć serije ultrazvučnih pregleda i krvnih pretraga. Kada jajne stanice dosegnu određen stepen zrelosti, izvlače se putem manje hirurške intervencije koja se obavlja pod intravenoznom anestezijom. Nakon toga, samu tekućinu pregledaju iskusni embriolozi i vrši se izolacija jajnih stanica. Nakon toga, uzorak sperme se izdvaja iz ejakulata i pažljivo priprema u tečnosti pod laboratorijskim uslovima.

Kod konvencionalnih inseminacijskih tehnika, dopušta se da specifična koncentracija spermatozoida oplodi jajašca u laboratorijskim uslovima. U drugim situacijama, pojedanični spermatozoid se ubacuje u jajašce putem procedure poznate kao ICSI (intracitoplazmična injekcija spermatozoida).

Nakon nekih 18 sati, oplodnja se može dokumentirati. Embrioni se potom inkubiraju u određenoj kulturi u strogo kontrolisanom laboratorijskom okruženju – tri do pet dana. U tom vremenskom periodu, dogovoreni broj embrija se prenosi u maternicu putem bezbolne ultrazvučne procedure, dok se dodatni embriji zamrzavaju.  Test trudnoće se obavlja 9 do 11 dana nakon transfera embrija.

Ciklus IVF tretmana uključuje: kontrolisanu hiperstimlaciju jajnika, izvlačenje jajnih stanica, oplodnju, embrio kulturu, transfer embrija i zamrzavanje ili krioprezervaciju embrija.